Water Under The Bridge(စီးဆင္းသြားေသာ စမ္းေခ်ာင္းကေလး)


ဒီ၂၀၀၉ခုႏွစ္ကေတာ့ အကီႏိုအတြက္ challenging ahkeno 2009ပါပဲ။ ယွဥ္ၿပိဳင္ရင္း ရုန္းကုန္ရင္းနဲ႕ပဲ ကုန္လြန္ေနပါတယ္။
စာေတြေရးေကာင္းတယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြကေၿပာေလာက္ေအာင္ အေရးေကာင္းခဲ့သေလာက္ တကယ္တမ္းၿဖစ္ပ်က္လာေတာ့ စိတ္ဓာတ္ကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္းက်ၿမဲပါပဲ။ အကီႏို စိတ္ကလဲ အတက္အက်အရမ္းၿမန္ပါတယ္။စိတ္ဓာတ္တက္ၾကြေနတဲ့ အခါမွာ အကီႏိုမွာ ရည္မွန္းခ်က္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အိမ္မက္ေတြနဲ႔ မနက္ၿဖန္မွာ ဘာလုပ္မယ္ဆိုတာနဲ႕ပဲၿပည့္ႏွက္ေနတယ္။
တကယ္တန္း စိတ္ဓာတ္က်ၿပီဆိုနဲ႔ ေရးထားတဲ့ စာေတြေကာ ဖတ္ထားတဲ့ စာေတြေကာ အားလံုးအလကားၿဖစ္ၿပီး ဘယ္သူေၿပာေၿပာ ဘယ္သူကယ္ကယ္ မရေလာက္ေအာင္ စိတ္ဓာတ္က ေအာက္ဆံုးထိေအာင္ က်ဆင္းသြားတာပဲ။ ဒီတေခါက္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဆိုးရြားတယ္ေၿပာရမွာေပါ့ အသက္ရွင္ခ်င္စိတ္ေတြပါ ကုန္ဆံုးသြားပါတယ္။ပထမဆံုးကေတာ့ ၀ရုန္းသံုးကားနဲ႕လုပ္လိုက္ရတဲ့ defense ပါပဲ။ မနက္ၿဖန္လုပ္ရမဲ့ defense မွာ laptop မရွိလို႕ ငိုလုိက္ရပါေသးတယ္ တခါ။ၿပီးေတာ့ စာရြက္စာတမ္း၊ဖိတ္စာ၊ေအာင္စာရင္း ၊
အမွတ္စာရင္း ေတြ အလုပ္ကေနေက်ာင္း ေက်ာင္းကေနအလုပ္ ေၿပးလႊားထုတ္ၿပီး ၀ရုန္းသံုးကားနဲ႕ လုပ္လိုက္ရေပမဲ့ ေအာင္ၿမင္သြားလို႕ စိတ္ဒုန္းဒုန္းခ်မယ္ ၾကြားမယ္ က်န္ကာရွိေသးတယ္ အကီႏိူအတြက္ မိသားစု၀င္ကေလး အကီႏိုေခြးမေလးက အကီႏိုမိသားစုထဲကထြက္သြားပါတယ္။ ဘာေရာဂါ မွမရွိဘဲ ရုတ္တရက္ၾကီးထြက္ခြာသြားေတာ့ အကီႏိုတို႕မွာ လက္ခံဖို႕အင္အားမရွိေအာင္
ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ၾကီးၿဖစ္က်န္ခဲ့ပါတယ္။ အကီႏိုနဲ႕ အကီႏိုအေမ ဘ၀တိုက္ပြဲ၀င္ေနခ်ိန္မွာ ေဘးနားကရွိေနတဲ့ သက္ရွိလူေတြထက္ တန္ဖိုးၾကီးစြာရပ္တည္လာေပးခဲ့တဲ့ မိသားစု၀င္ေလးဟာ အခုအရာရာတည္ၿငိ္မ္လာခ်ိန္က်ေတာ့မွ ထြက္ခြာသြားေတာ့ ဘယ္လိုေၿပာေၿပာမေၿဖႏိုင္ပါဘူး။ တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႕ ဘုရားစာေတြၿပန္ဖတ္ အကီႏိုလဲရင္ အကီႏို အေမပါလဲမွာမို႕ အိမ္မွာဘာမွမၿဖစ္ေအာင္
လူၾကီးပံုစံဖမ္း ဘာမွမၿဖစ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး အၿပင္ေရာက္မွ မ်က္ရည္က်ခဲ့ရပါတယ္။ အလုပ္ေတြဖိလုပ္ စာေတြၿပန္ဖတ္နဲ႕ တည္ၿငိမ္လာမယ္က်န္ေတာ့မွ အကီႏို အလုပ္မွာ ၿပသနာၿဖစ္ပါတယ္။ကိုယ္မမွားဘူး ကိုယ္မွန္တယ္ဆိုတာ သိေပမဲ့ တခါတေလေတာ့ ေလာကၾကီးက မတရားပါဘူး။ ကိုယ့္ေၿခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္ ကုိယ္ဟာကိုရပ္တည္ေနတဲ့ လူငယ္တေယာက္ကို အနာဂတ္ေတြ ေပ်ာက္ပ်က္သြားေလာက္ေအာင္ ၀ိုင္းႏွိပ္စက္တတ္က်ပါတယ္။ အကီႏို ဘယ္သူ႕ဘ၀ကိုမွလဲ မနာလိုမၿဖစ္ဘူးဖူး မရႈတ္ခ်ဘူးဖူး။လူတိ္ုင္းမွာ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ အိ္မ္မက္နဲ႕ ကုိယ္ပိုင္သီးၿခားေပ်ာ္ရႊင္မႈ ကိုယ္ဆီေတာ့ ရွိက်မွာပါပဲ။ငါသူေဌးၾကီးမို႕ နင္တို႕ဘ၀ထက္ေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္တယ္ဆိုတာမ်ိဳးမရွိပါဘူး။တကယ္တမ္းသာ ဘ၀ဆိုတာၾကီးက ကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္တိုင္းသာၿဖစ္မယ္ဆို အကီႏိုအေဖဟာ သူေဌးၾကီးဆို အကီႏိုကလဲ သူေဌးမၾကီးၿဖစ္လာမွာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အကီႏိုကေတာ့ လူတေယာက္ရဲ႕တန္ဖိုးကို အဲဒီ
လူတေယာက္ရဲ႕ တန္ဖိုးနဲ႕ပဲတိုင္းပါတယ္။ အဲဒီလူေနာက္က အသိုင္းအ၀ိုင္း ဥစၥာေတြ ပကာသနေတြဟာ အဲဒီလူရဲ႕တန္ဖိုးမဟုတ္ပါဘူး။ အကီႏိုလုပ္ပိုင္ခြင့္လုပ္ႏိုင္ခြင့္ရွိသေလာက္ေတာ့ အကီႏိုၾကိဳးစားသြားအံုးမွာပါပဲ။ အကီႏိုမွာရွိတဲ့ စိတ္တခုက အလုပ္တခုခု ကိစၥတခုခုကို မလုပ္ခင္မွာ ေသခ်ာဆံုးၿဖတ္ပါတယ္ ငါမွန္တယ္ ငါလုပ္ခ်င္တယ္ဆို လုပ္ပါတယ္။လုပ္ၿပီးမွ ၿဖစ္လာမဲ့ေကာင္းက်ိဳး ဆိုးက်ိဳးကိုလဲ ကိုယ္တိုင္ပဲ ခံယူပါတယ္။အကီႏို ေနာင္တရတာ ေတာင္းပန္တာေတြကုိ မုန္းတယ္။ ေနာက္ၿပီး အကီႏိုက ကိုယ္ၿဖစ္ေနတာေတြကုိ
သူမ်ားနားလည္ေအာင္ သနားေအာင္မေၿပာၿပတတ္ဘူး ။ကို္ယ္ၿဖစ္ေနတာ ကိုယ္ပဲလွိမ့္ပိန့္ၿပီးခံပါတယ္ ေနသာထိုင္သာရွိလာေတာ့မွ ၿပန္ေၿပာၿပတတ္ေတာ့ တေယာက္ထဲပဲလိမ့္ခံရပါတယ္။ဒီတခါဆို အကီႏိုၿပန္မထခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ေလာကဓံၾကီးက အကီႏိုၿပန္ထလာတဲ့ အခါၿပန္လဲက်ေအာင္လုပ္အံုးမွာပဲဆုိၿပီး စိတ္ဓာတ္ေအာက္ဆံုးအထိကိုက်သြားပါတယ္။အဲဒီလို က်ေနတဲ့ အခ်ိန္ကေလးမွာ အကီႏိုစာေလးတခုကို သြားဖတ္မိပါတယ္
ေကာင္းမႈတခုေန႕စဥ္ၿပဳပါ။
အရႈပ္ထဲမွာ ရွင္းေအာင္ေနပါ။
တေယာက္ထဲေန တစိတ္ထဲထားပါ။
ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ၿဖဴေအာင္ထားပါ။
ကို္ယ္ထားတဲ့စိတ္ ကို္ယ္ၿပန္ရမည္။
အဲဒီစာသားေလးေတြေၾကာင့္ပဲၿပန္ထလာပါတယ္။ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အကီႏိုရဲ႕ ခံယူခ်က္ သေဘာထား စိတ္ထားတို႕ကို မေၿပာင္းလဲပဲ ဆက္လက္ရွင္သန္ခ်င္လာတာေၾကာင့္ အကီႏိုၿပန္ထလာပါတယ္။အရာအားလံုးဟာ တခ်ိန္မွာ က်န္ခဲ့မယ့္ အရာေတြပါ။တံတားေအာက္က စမ္းေခ်ာင္းကေလးလို ၿဖတ္သြားတဲ့ အခါမွာ ေအးခ်မ္းသာယာမႈကိုေပးၿပီး ကိုယ္သြားရမဲ့ လမ္းေၾကာင္းဆီကို ဆက္လက္ထြက္ခြာလာရမွာပါ။အကီႏိုလဲေန စိတ္ဓာတ္က်ေနတဲ့ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ေဘးနားကေနေဖးကူမေပးက်တဲ့ အကီႏိုအေမနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကိုလဲ အရမ္းပဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေန႕သစ္ေတြရွိေနအံုးမွာပဲေလ။

Advertisements