ေလာကအတြက္

က်မ စစ္ပြဲေတြကိုမလိုခ်င္ပါ
ဒါေပမဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကိုသာမက္ေမာသည္။
က်မ ပလက္စတစ္ေတြကိုမလိုခ်င္ပါ
ဒါေပမဲ့ စိမ္းလန္းမႈကိုသာမက္ေမာသည္။
က်မ သတ္သတ္လြတ္သမားေတာ့မဟုတ္ပါ
ဒါေပမဲ့ ဇီ၀မ်ိဳးကြဲေတြပ်က္သုန္းမွာစိုးရိမ္သည္။
က်မေငြေၾကးမ်ားစြာမလိုအပ္ပါ
ဒါေပမဲ့ ေအးခ်မ္းသာယာမႈေတာ့လိုခ်င္သည္။
က်မဂုဏ္ၿဒပ္မ်ားစြာမတပ္မက္ပါ
ဒါေပမဲ့ ်ရိုးသားမႈေတာ့လိုအပ္သည္။
က်မ ခ်ီးမြမ္းသံမ်ားစြာမလိုအပ္ပါ
ဒါေပမဲ့ အတင္းေၿပာသံေတြေတာ့ မၾကားလိုပါ
က်မတိုးတက္မႈကိုလိုအပ္ပါသည္
ဒါေပမဲ့ ေလာကနိီတိေပ်ာက္ကြယ္မွာစိုးရိမ္သည္။
ေလာကအတြက္က်မအမ်ားၾကီးမလုပ္ေပးႏိုင္ပါဘူး
ဒါေပမဲ့ က်မလုပ္ႏိုင္သေလာက္ေတာ့
ကမာၳေၿမသာယာေစခ်င္ပါသည္။

အခ်ိန္

အခ်ိန္အေၾကာင္းကို လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေၿပာက်ပါတယ္ ေန႔တေန႔မွာ အခ်ိန္အေၾကာင္း မေၿပာဖူးတဲ့သူမရွိသေလာက္ပါပဲ။ လူေတြအလိုအပ္ဆံုးနဲ႔ အၿဖဳန္းတီးဆံုးကလဲ အခ်ိန္ပါပဲ။အကီႏိုလည္း ဘ၀မွာမလိုအပ္ပဲအခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ၿဖဳန္းတီးခဲ့ဘူးပါတယ္။ ေနာင္တဆိုတာမရတတ္ေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္ေတြသာၿပန္ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အကီႏို အတြက္ၿပန္လည္ ၿပင္ဆင္လုပ္ကိုင္စရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္းရွိခဲ့ပါတယ္။ တေန႕က အကီႏိုရံုးကအၿပန္ကားေပၚမွာ ကေလးေတြ(ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးစထင္ပါတယ္) အင္တာနက္ဆိုင္သြားမယ္ ဂိမ္းကစားမယ္ ဘာလုပ္မယ္ညာလုပ္မယ္နဲ႕ေၿပာေနသံကိုၾကားပါတယ္။ အကီႏို သာသူတို႕အသက္အရြယ္မ်ိဳး ၿပန္ရမယ္ဆို ဒီထက္အေရးၾကီးတဲ့ အရာေတြလုပ္ခ်င္ပါတယ္။ အခုလိုိမ်ိဳးေၿပာလို႕လဲ အကီႏိုကို ဆရာၾကီးက်တယ္ မထင္ပါနဲ႔။ အကီႏိုေရာ သူတို႕အသက္အရြယ္မွာ ဘာလုပ္ေနလဲလိုၿပန္ေမးခ်င္ၾကမွာပါ။ ဟုတ္ပါတယ္ အကီႏို အဲဒီအသက္အရြယ္က အခ်ိန္ေတြၿဖဳန္းခဲ့လို႕အခုခ်ိန္မွာ အခ်ိန္ေတြကုိလိုအပ္ေနတာပါ။ အကီႏိုအတြက္ အခုတေန႔ ၂၄ နာရီဆိုတာမလံုေလာက္ပါဘူး။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ အလုပ္အခ်ိန္ ၈ နာရီ အိပ္တဲ့အခ်ိန္ ၈နာရီ သြားတဲ့အခ်ိန္ စားတဲ့အခ်ိန္ လာတဲ့အခ်ိန္ေတြဖယ္လိုက္ရင္ အကီႏုိ ေလ့လာခ်ိန္ စာလုပ္ခ်ိန္ဟာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ အိပ္ခ်ိန္ကိုေလ်ာ့ဆိုေတာ့လည္း အကီႏိုက အိပ္ခ်ိန္မမွန္ရင္ေခါင္းမၾကည္ပါဘူး။ ေခါင္းမၾကည္ရင္ ဘာမွလုပ္လုိ႕မရတဲ့အတြက္အိပ္ခ်ိန္ကလဲေလ်ာ့လို႕မၿဖစ္ပါ။ ေနာက္တခုအေရးၾကီးတာ တခုက တေနကုန္အလုပ္သြား ၿပန္လာေတာ့ တရုတ္စာနဲ႔ အဂၤလိပ္စာဖတ္ တခါတေလ အင္တာနက္ဆိုင္သြားနဲ႔ကိုယ့္အလုပ္နဲ႕ကိုယ္ရႈပ္ေနေတာ့ အိမ္မွာတေယာက္ထဲေနတဲ့ အကီႏိုအေမကုိ စကားေၿပာဖို႕ အခ်ိန္ၿပန္ေပးရပါေသးတယ္။အကီႏိုအေမက အကီႏိုအတြက္ ဘ၀ပဲမို႕ တေန႔တာ ၿဖစ္ပ်က္သမွ်ကို

အေသးစိတ္ၿပန္ေၿပာ ၿပန္ရီနဲ႔ တခ်ဳိ႕အေၾကာင္းအရာေတြကို အၾကံဥာဏ္ေပးနဲ႕ အခ်ိန္ေတြကုန္ၿပန္ပါတယ္။ ေနာက္တခါ တပတ္ကိုေၿခာက္ရက္တက္ရတဲ့ အလုပ္ေၾကာင့္ ပ်က္ခဲ့ရတဲ့ သင္တန္းေတြ လူမႈေရးေတြလဲမ်ားပါၿပီ။ သူငယ္ခ်င္းေတြေတြ႔ခ်င္ရင္ေတာင္ Mail /Chatတို႕ကေနပဲေတြ႔ရပါတယ္။ အခု Connection ကပါမရေတာ့ အဆက္အသြယ္အကုန္ပ်က္တာပါပဲ။အခုေနာက္ပိုင္း အကီႏို အရမ္းတက္ခ်င္တဲ့ အားကစားသင္တန္းကေလးတခုရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ေရကူးသင္တန္းေလးပါ။ ၂၀ေက်ာ္လာလို႕ ၀လာမွာဆိုးတာေၾကာင့္ေရာ တေနကုန္ထိုင္တဲ့ အလုပ္ပဲလုပ္ေနၿပီး လူကလႈပ္ရွားမႈမရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အရမ္းတက္ခ်င္လို႕ စံုစမ္းၾကည့္ေတာ့ ညေနပိုင္းေတြရမယ္ဆိုေတာ့ ထပ္ဖဲ့ေပးရၿပန္ပါၿပီ အခ်ိန္ေတြ။ေနာက္တခုက အခုအလုပ္မွာနက္မရတာေၾကာင့္ တေနကုန္သံုးခ်င္တာ ေလ့လာခ်င္တာေလးေတြကို ညဘက္အခ်ိန္မွာ ဆိုင္ဘာကိုေၿပးၿပီးသံုးရပါတယ္ ။ ဆိုင္ဘာဆိုတာကလဲ သိၾကတဲ့ အတိုင္း ပိုက္ဆံေပးရတဲ့အတြက္ နာရီတိုင္းဟာ ပိုက္ဆံေတြပါ။ အဲဒီလုိခ်ိန္မ်ိဳးမွာ အကီႏိုေမလ္းထဲက တခ်ိဳ႕လူေတြ (အကီႏိုမသိတဲ့လူေတြ)က ဘယ္မွာခ်က္လဲ စားၿပီၿပီလား စတဲ့အေရးမပါတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြနဲ႔ အကီႏို အခ်ိန္ေတြလာဖဲ့ယူေနၾကပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ေၿပာပါတယ္ မသိရင္ Blockလုပ္ေပါ့ လုပ္ပါတယ္ ။လုပ္ရလြန္းလို႕လဲစိတ္ကုန္ပါတယ္။ အကီႏိုမွာ ဒီထက္အေရးၾကီးတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ သတင္းေတြ ေၿပာခ်င္ပါတယ္/ၾကားခ်င္ပါတယ္။ နည္းပညာေတြ သတင္းေတြအၿပန္အလည္ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။ေနာက္ၿပီး အကီႏိုအိမ္ကေလးကိုလဲ ခဏ ခဏ ၿပစ္ထားမိပါတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္း အကီီႏို ေရးေနတာေတြက ရသဘက္ဆန္လာတယ္လို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြကေၿပာတယ္။ဟုတ္ပါတယ္ အကီႏို အိမ္ကေလးစေရးခါကာစေတာ့ နည္းပညာအေၾကာင္းေလးေတြေရးပါတယ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘာလို႕ရသ ဘက္ကိုေၿပာင္းသြားလဲဆိုေတာ့ နည္းပညာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘေလာ့ေတြ ဖိုရမ္ ေတြအမ်ားၾကီးရွိေနပါတယ္ အကီႏိုေရးတာေတြကလဲ သူတို႕ေလာက္ပညာအဆင့္မမွီေသးေတာ့ အကီႏိုအားသန္တဲ့ ဒီရသေလးေတြပဲ အားဆိုက္ၿပီးေရးလာတာပါ။

လူသားဆန္မႈ

လူသားဆန္ဖို႕အတြက္ဘာေတြလုပ္ရမွာလဲ။ လူဆိုတာ တရိစာၦန္နဲ႔ကြားၿခားတာဟာ လူမွာ အမွားအမွန္ကိုခြဲၿခမ္းစိတ္ၿဖာႏိုင္တဲ့ စိတ္ရွိတယ္။ အဲဒီစိတ္ဟာပဲၿဖစ္သင့္ မၿဖစ္သင့္တဲ့အရာေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္တယ္။ လူသားဆန္ဖို႕ အတြက္ လူသားဆန္တဲ့ စိတ္ကိုေမြးၿမဴပါ။ အခုလိုဖြံၿဖိဳးတိုးတက္ေၿပာင္းလဲ လာတဲ့ ေခတ္ၾကီးမွာ အကီႏိုတို႔လို္အပ္သမွ်အရာေတြ အရင္က အိမ္မက္အၿဖစ္မွတ္ယူခဲ့ရတဲ့ အရာအားလံုးကို လက္ေတြ႔ရႏိုင္လာတယ္။ ကမာၻတဖက္ၿခမ္းနဲ႔ တဖက္္ၿခမ္းကြာေ၀းေနတာေတာင္ တခဏခ်င္း ဆက္သြယ္ႏိုင္တယ္ သတင္းပညာ ေတြမွ်ေ၀ႏိုင္တယ္။ လူသားတို႕ရဲ႕ မွတ္ဥာဏ္အားတိုးတက္လာတဲ့ ဒီေနေခတ္ၾကီးမွာ လက္မွတ္ေတြ ပညာရပ္ဆိုင္ရာ ကြ်မ္းက်င္မႈေတြ တိုးတက္လာခဲ့ေပမဲ့ အေၿခခံ ေလာကနီတိ(Ethic) ေမွွးမိန္ေပ်ာက္ကြယ္လာတယ္။ နည္းပညာပိုင္းဆုိုင္ရာတိုးတက္မႈမ်ားရဲ႕ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးမ်ား အရ cyber crime ေတြတိုးတက္လာတယ္။ရုပ္၀တၳဳေတြတိုးတက္လာသလို လူသားေတြရဲ႕ စိတ္မွာလဲ အရာတိုင္းကို ရုပ္၀တၳဳေတြနဲ႕ တိုင္းတာတြက္ခ်က္လာက်တယ္။ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားေခါင္းပါးၿပီး ကူညီတတ္မႈ (Helping)
နားလည္ေပးႏို္င္မႈ (Understanding )မွ်ေ၀ေပးႏိုင္မႈ (Sharing) ေတြ ရွားပါးလာက်တယ္။ လူရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ေကာင္းတဲ့စိတ္ နဲ႔ မေကာင္းတဲ့စိတ္ေတြရွိပါတယ္။ ကာတြန္းေတြထဲကလို ေကာင္းတဲ့စိတ္က အၿဖဴေရာင္ နတ္သားေလးၿဖစ္ၿပီး မေကာင္းတဲ့စိတ္ကေတာ့ အနီေရာင္နတ္ဆိုုးေလးဆိုပါေတာ့။ ေကာင္းတဲ့ အရာ ေကာင္းတဲ့ စိတ္ကို ေမြးၿမဴရာမွာ ခဲယဥ္းသေလာက္ မေကာင္းတဲ့စိတ္ဆိုတာကေတာ့ အလြယ္တကူပဲ ေမြးဖြားႏိုင္ပါတယ္။
မေကာင္းတဲ့စိတ္ဆိုတာကလဲ ေဒါသ၊ေမာဟ၊ အတၱ၊မခံခ်င္စိတ္နဲ႔ တဏွာေလာဘေတြေၾကာင့္ပဲ အလြယ္တကူ ေပၚထြက္လာပါတယ္။ ငါ့ဟာ ငါ့ပစၥည္း ငါ့ အပုိုင္ဆိုတဲ့ ငါစြဲ ေေတြေၾကာင့္ပဲ အနီေရာင္နတ္ဆိုးေလးက အၿမဲအႏိုင္ယူသြားႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီလို အနီေရာင္နတ္ဆိုးေလး
မထြက္လာခင္မွာ အသိစိတ္ေလးကိုထိန္းၿပီး အၿဖဴေရာင္နတ္သားေလးအေနနဲ႔ စဥ္းစားၾကည့္ပါ အေၾကာင္းအရာကိစၥတခုခုမွာ ငါသာ သူ႕ေနရာမွာဆိုရင္ေတြးၾကည့္ၿပီး
ေလာကအတြက္အၿဖစ္အသင့္ဆံုးေလးကို ၿဖည့္ဆည္းၾကည့္ေပးပါ။ ကိုယ့္ဘက္က ေပးဆပ္မႈေၾကာင့္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ သာယာမႈတိုးလာတဲ့ေလာကၾကီးရဲ႔ ပီိတိကို စားသံုးၾကည့္ၾကပါ။အေၾကာင္းအရာ အၾကီးအမားမရွိပဲနဲ႔ ကိုယ္ေၾကာင့္ တပါးသူ ရဲ႔ ဘ၀ ၊ အေၿခအေန အေၾကာင္းအရာတခု ပ်က္ဆီးဆံုးရႈံးမႈမၿဖစ္ပါေစနဲ႔။ ေနာက္တခုက ေတာင္းပန္ပါတယ္ နဲ႕ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ စကားေလးကို သံုးဖို႕ဘယ္ေတာ့မွ မရွက္ရြံပါနဲ႔ ။ကိုယ့္အမွားတခုကို ရည္ရြယ္၍ေသာ္လည္းေကာင္း မရည္ရြယ္၍ေသာ္လည္း က်ဴးလြန္မိရင္ ကိုယ့္ အမွားအတြက္ ေတာင္းပန္ပါ။ တပါးသူေၾကာင့္ ကိုယ္အဆင္ေၿပ ေခ်ာေမြ႔သြားရင္ စိတ္ထဲက လွိဳက္လွိဳက္လဲွလွဲနဲ႔ ၿပံဳးၿပီး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေၿပာလိုက္ပါ။ ေလာကၾကီးကို အၿပံဳးေလးေတြၿဖင့္ ၿပန္လည္တည္ေဆာက္ၾကပါ။(ေမလ္းတခုထဲက အေၾကာင္းအရာေလးေၾကာင့္ ဒီပိုစ္ေလးကို ေရးၿဖစ္သြားတာပါ။)

Today Save Our Earth for Tomorrow

အကီႏိုမေန႕က အသင္းတခုက ၿပဳလုပ္တဲ့ Save The Planet Earth Seminar ကိုုသြားတတ္ေတာ့
အဲဒီ Seminar မွာ Speakers ေတြေၿပာတဲ့ Topic ေလးေတြကို သေဘာက်တာနဲဲ႔ ဒီစာေလးေရးဖို႕ စိတ္ၿဖစ္လာပါတယ္။
ဒီမတိုင္ခင္တရက္ကလည္း အကီႏိုတို႕ သင္တန္းမွာ Pros and cons for the Living In Urban ဆိုၿပီးေဆြးေႏြးခဲ့ရတံုးကလဲ ဒီေခါင္းစဥ္ေလးနဲ႕ သြားစပ္ဆက္ေနပါတယ္။ အကီႏို သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး သိပ္အမ်ားၾကီး မသိပါဘူး ဒါေပမဲ့ ကမၻာေၿမၾကီးေပၚမွာေနထိုင္ေနတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကိုယ္ေနထိုင္ရာ ကမၻာေၿမၾကီး အတြက္
တတ္စြမ္းသေလာက္ ကူညီ အက်ိဳးၿပဳခ်င္ပါတယ္။ အခု ကမာၻေၿမၾကီးမွာ Global warming ဆိုတဲ့ ကမာၻၾကီးပူေႏြးတဲ့ ၿပသနာနဲ႔ ရင္ဆိုင္ၾကံဳေတြ႕ေနရပါတယ္။ အေၾကာင္းအရင္းေတြ အမ်ားၾကီးေၾကာင့္ ပ်က္စီးတယ္ဆိုိေပမဲ့လည္း ၿပဳလုပ္သူဟာ လူသားေတြၿဖစ္သလို ၿပန္လည္ ၿပဳၿပင္သူေတြဟာလည္း အကီႏိုတို႕ လူသားေတြပဲၿဖစ္သင့္ပါတယ္။ အခုေနအခ်ိန္ အခါမွာ အဖြဲ႔အစည္းကိုယ္စီ ႏိုင္ငံကိုယ္စီ ၿပန္လည္ ၿပဳၿပင္ေဆာင္ရြက္မႈေတြလုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အကီႏိုတို႕လဲ တဖက္တလမ္းကေန ပါ၀င္သင့္တယ္လို႕ ကိုယ္ကုိကိုယ္ ထင္ၿမင္မိလာပါတယ္။ အမွန္တိုင္းေၿပာရရင့္ေတာ့ အကီႏို တေန႕တာလႈပ္ရွားမႈမ်ားမွာ အကီႏိုကိုယ္က်ိဳးအတၱေတြ အတြက္ပဲေရွ႔တမ္းတင္ေနတဲ့ အတြက္ ကမာၻေၿမၾကီး ၿပန္လည္ စိမ္းလန္းသာယာလာေအာင္ ဘာတခုမွ လုပ္ေပးေနသလို ခံစားမိပါတယ္။ အကီီႏိုတို႕ ကိုယ္တိုင္လက္နဲ႔မသတ္ပဲ ဇီ၀မ်ိဳးကြဲေပါင္းမ်ားစြာ တေန႕တေန႕ေသေက်ပ်က္စီးေနရပါတယ္။ လူသားဦးေရ တိုးပြားလာမႈ (population explosion)ေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ ၿပေၿမေနရာမ်ားတုိုးခ်ဲ႕မႈ(Urban Sprawl )ေတြၿပဳလုပ္လာက်ပါတယ္။အဲဒီလို Urban Sprawl ၿပဳလုပ္လာက်ေတာ့ သက္ရွိတရိစာၦန္မ်ားရဲ႕ စားက်က္ေနရာမ်ား ပ်က္စီးဆံုးရၿခင္း သစ္ေတာမ်ားၿပဳန္းတီးၿခင္း ရာသီဥတုမ်ား ေၿပာင္းလဲေဖာက္ၿပန္ၿခင္းတို႕ၿဖစ္ေပၚၿပီး ကမာၻၾကီးပူေႏြးမႈၿပသနာေတြ ရင္ဆိုင္ၾကံဳေတြ႔ေနရပါတယ္။ (Weather Changing)ရာသီဥတုေဖာက္ၿပန္ၿခင္းေၾကာင့္ မုန္တိုင္းမ်ား(Storms )၊မိုးေခါင္ေရရွားၿဖစ္ၿခင္း(drought )
စတဲ့ သဘာပတ္၀န္းက်င္ေဖာက္ၿပန္ၿခင္းေတြၿဖစ္ေပၚလာတဲ့အတြက္ မလိုလားအပ္တဲ့ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ ပ်က္စီးဆံုးရႈံးေနရပါတယ္။
ေကာင္းပါၿပီ ဒါဆိုဘာေတြစလုပ္မလဲ ဘယ္လိုလုပ္မလဲဆိုတာကတာ့ လြယ္ပါတယ္ အသင္းဖြဲ႕ၾကီးန႕ဲမွ ၊အဖြဲ႕စည္းနဲ႕မွ မဟုတ္လည္း ကို္ယ္ကိုတိုင္(Myself) ကိုယ့္မိသားစု (My Family)ကုိယ့္သူငယ္ခ်င္း (My friends ) ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္(My Environment)ကေနတဆင့္ ကိုယ့္တိုင္းၿပည္ (My Country)ကိုယ့္ကမာၻေၿမၾကီး(My Earth)ကို ကယ္တင္ပါ။ အမိႈက္မ်ားကိုစနစ္တက်ပစ္ပါ၊ ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္ကို ဆန္႕က်င္ပါ၊ သစ္ပင္မ်ားမ်ားစိုက္ပါ၊ တကိုယ္ရည္သန္႔ရွင္းက်န္းမာ ေအာင္ေနပါ ယင္လံုအိမ္သာသံုးပါ။ အခု အကီႏိုေၿပာေနတာေတြဟာ အေၿခအခံအခ်က္ေတြၿဖစ္သလို ေန႔တိုင္း ရုပ္ၿမင္သံၾကားမွာ စာေစာင္ေတြ သတင္းစာေတြမွာ ပါေနက်စကားလံုးေတြပါ။ ဒါေပမဲ့ တကယ္လိုက္နာသလားဆိုေတာ့ အကီႏိုကိုယ္တိုင္ေတာင္မလိုက္နာမိပါဘူး။ အခုခ်ိန္ထိ လစ္ရင္လစ္သလို အမႈိက္ကို စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ ၿပစ္မိတုန္းပါပဲ။ အခုဆို အကီႏိုတို႕ဟာ ၿပသနာအရင္းခံေတြသိရွိၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ၿပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို အခုပင္လုပ္သင့္ပါတယ္။ မနက္ၿဖန္ဆိုတာ အရမ္းေနာက္က်ေနၿပီၿဖစ္တဲ့ အတြက္ ဒီေန႔ပဲသင့္ရဲ႕ ကမာၻေၿမကို ကယ္ဆယ္ၾကပါစို႕။

Water Under The Bridge(စီးဆင္းသြားေသာ စမ္းေခ်ာင္းကေလး)

ဒီ၂၀၀၉ခုႏွစ္ကေတာ့ အကီႏိုအတြက္ challenging ahkeno 2009ပါပဲ။ ယွဥ္ၿပိဳင္ရင္း ရုန္းကုန္ရင္းနဲ႕ပဲ ကုန္လြန္ေနပါတယ္။
စာေတြေရးေကာင္းတယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြကေၿပာေလာက္ေအာင္ အေရးေကာင္းခဲ့သေလာက္ တကယ္တမ္းၿဖစ္ပ်က္လာေတာ့ စိတ္ဓာတ္ကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္းက်ၿမဲပါပဲ။ အကီႏို စိတ္ကလဲ အတက္အက်အရမ္းၿမန္ပါတယ္။စိတ္ဓာတ္တက္ၾကြေနတဲ့ အခါမွာ အကီႏိုမွာ ရည္မွန္းခ်က္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အိမ္မက္ေတြနဲ႔ မနက္ၿဖန္မွာ ဘာလုပ္မယ္ဆိုတာနဲ႕ပဲၿပည့္ႏွက္ေနတယ္။
တကယ္တန္း စိတ္ဓာတ္က်ၿပီဆိုနဲ႔ ေရးထားတဲ့ စာေတြေကာ ဖတ္ထားတဲ့ စာေတြေကာ အားလံုးအလကားၿဖစ္ၿပီး ဘယ္သူေၿပာေၿပာ ဘယ္သူကယ္ကယ္ မရေလာက္ေအာင္ စိတ္ဓာတ္က ေအာက္ဆံုးထိေအာင္ က်ဆင္းသြားတာပဲ။ ဒီတေခါက္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဆိုးရြားတယ္ေၿပာရမွာေပါ့ အသက္ရွင္ခ်င္စိတ္ေတြပါ ကုန္ဆံုးသြားပါတယ္။ပထမဆံုးကေတာ့ ၀ရုန္းသံုးကားနဲ႕လုပ္လိုက္ရတဲ့ defense ပါပဲ။ မနက္ၿဖန္လုပ္ရမဲ့ defense မွာ laptop မရွိလို႕ ငိုလုိက္ရပါေသးတယ္ တခါ။ၿပီးေတာ့ စာရြက္စာတမ္း၊ဖိတ္စာ၊ေအာင္စာရင္း ၊
အမွတ္စာရင္း ေတြ အလုပ္ကေနေက်ာင္း ေက်ာင္းကေနအလုပ္ ေၿပးလႊားထုတ္ၿပီး ၀ရုန္းသံုးကားနဲ႕ လုပ္လိုက္ရေပမဲ့ ေအာင္ၿမင္သြားလို႕ စိတ္ဒုန္းဒုန္းခ်မယ္ ၾကြားမယ္ က်န္ကာရွိေသးတယ္ အကီႏိူအတြက္ မိသားစု၀င္ကေလး အကီႏိုေခြးမေလးက အကီႏိုမိသားစုထဲကထြက္သြားပါတယ္။ ဘာေရာဂါ မွမရွိဘဲ ရုတ္တရက္ၾကီးထြက္ခြာသြားေတာ့ အကီႏိုတို႕မွာ လက္ခံဖို႕အင္အားမရွိေအာင္
ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ၾကီးၿဖစ္က်န္ခဲ့ပါတယ္။ အကီႏိုနဲ႕ အကီႏိုအေမ ဘ၀တိုက္ပြဲ၀င္ေနခ်ိန္မွာ ေဘးနားကရွိေနတဲ့ သက္ရွိလူေတြထက္ တန္ဖိုးၾကီးစြာရပ္တည္လာေပးခဲ့တဲ့ မိသားစု၀င္ေလးဟာ အခုအရာရာတည္ၿငိ္မ္လာခ်ိန္က်ေတာ့မွ ထြက္ခြာသြားေတာ့ ဘယ္လိုေၿပာေၿပာမေၿဖႏိုင္ပါဘူး။ တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႕ ဘုရားစာေတြၿပန္ဖတ္ အကီႏိုလဲရင္ အကီႏို အေမပါလဲမွာမို႕ အိမ္မွာဘာမွမၿဖစ္ေအာင္
လူၾကီးပံုစံဖမ္း ဘာမွမၿဖစ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး အၿပင္ေရာက္မွ မ်က္ရည္က်ခဲ့ရပါတယ္။ အလုပ္ေတြဖိလုပ္ စာေတြၿပန္ဖတ္နဲ႕ တည္ၿငိမ္လာမယ္က်န္ေတာ့မွ အကီႏို အလုပ္မွာ ၿပသနာၿဖစ္ပါတယ္။ကိုယ္မမွားဘူး ကိုယ္မွန္တယ္ဆိုတာ သိေပမဲ့ တခါတေလေတာ့ ေလာကၾကီးက မတရားပါဘူး။ ကိုယ့္ေၿခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္ ကုိယ္ဟာကိုရပ္တည္ေနတဲ့ လူငယ္တေယာက္ကို အနာဂတ္ေတြ ေပ်ာက္ပ်က္သြားေလာက္ေအာင္ ၀ိုင္းႏွိပ္စက္တတ္က်ပါတယ္။ အကီႏို ဘယ္သူ႕ဘ၀ကိုမွလဲ မနာလိုမၿဖစ္ဘူးဖူး မရႈတ္ခ်ဘူးဖူး။လူတိ္ုင္းမွာ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ အိ္မ္မက္နဲ႕ ကုိယ္ပိုင္သီးၿခားေပ်ာ္ရႊင္မႈ ကိုယ္ဆီေတာ့ ရွိက်မွာပါပဲ။ငါသူေဌးၾကီးမို႕ နင္တို႕ဘ၀ထက္ေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္တယ္ဆိုတာမ်ိဳးမရွိပါဘူး။တကယ္တမ္းသာ ဘ၀ဆိုတာၾကီးက ကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္တိုင္းသာၿဖစ္မယ္ဆို အကီႏိုအေဖဟာ သူေဌးၾကီးဆို အကီႏိုကလဲ သူေဌးမၾကီးၿဖစ္လာမွာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အကီႏိုကေတာ့ လူတေယာက္ရဲ႕တန္ဖိုးကို အဲဒီ
လူတေယာက္ရဲ႕ တန္ဖိုးနဲ႕ပဲတိုင္းပါတယ္။ အဲဒီလူေနာက္က အသိုင္းအ၀ိုင္း ဥစၥာေတြ ပကာသနေတြဟာ အဲဒီလူရဲ႕တန္ဖိုးမဟုတ္ပါဘူး။ အကီႏိုလုပ္ပိုင္ခြင့္လုပ္ႏိုင္ခြင့္ရွိသေလာက္ေတာ့ အကီႏိုၾကိဳးစားသြားအံုးမွာပါပဲ။ အကီႏိုမွာရွိတဲ့ စိတ္တခုက အလုပ္တခုခု ကိစၥတခုခုကို မလုပ္ခင္မွာ ေသခ်ာဆံုးၿဖတ္ပါတယ္ ငါမွန္တယ္ ငါလုပ္ခ်င္တယ္ဆို လုပ္ပါတယ္။လုပ္ၿပီးမွ ၿဖစ္လာမဲ့ေကာင္းက်ိဳး ဆိုးက်ိဳးကိုလဲ ကိုယ္တိုင္ပဲ ခံယူပါတယ္။အကီႏို ေနာင္တရတာ ေတာင္းပန္တာေတြကုိ မုန္းတယ္။ ေနာက္ၿပီး အကီႏိုက ကိုယ္ၿဖစ္ေနတာေတြကုိ
သူမ်ားနားလည္ေအာင္ သနားေအာင္မေၿပာၿပတတ္ဘူး ။ကို္ယ္ၿဖစ္ေနတာ ကိုယ္ပဲလွိမ့္ပိန့္ၿပီးခံပါတယ္ ေနသာထိုင္သာရွိလာေတာ့မွ ၿပန္ေၿပာၿပတတ္ေတာ့ တေယာက္ထဲပဲလိမ့္ခံရပါတယ္။ဒီတခါဆို အကီႏိုၿပန္မထခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ေလာကဓံၾကီးက အကီႏိုၿပန္ထလာတဲ့ အခါၿပန္လဲက်ေအာင္လုပ္အံုးမွာပဲဆုိၿပီး စိတ္ဓာတ္ေအာက္ဆံုးအထိကိုက်သြားပါတယ္။အဲဒီလို က်ေနတဲ့ အခ်ိန္ကေလးမွာ အကီႏိုစာေလးတခုကို သြားဖတ္မိပါတယ္
ေကာင္းမႈတခုေန႕စဥ္ၿပဳပါ။
အရႈပ္ထဲမွာ ရွင္းေအာင္ေနပါ။
တေယာက္ထဲေန တစိတ္ထဲထားပါ။
ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ၿဖဴေအာင္ထားပါ။
ကို္ယ္ထားတဲ့စိတ္ ကို္ယ္ၿပန္ရမည္။
အဲဒီစာသားေလးေတြေၾကာင့္ပဲၿပန္ထလာပါတယ္။ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အကီႏိုရဲ႕ ခံယူခ်က္ သေဘာထား စိတ္ထားတို႕ကို မေၿပာင္းလဲပဲ ဆက္လက္ရွင္သန္ခ်င္လာတာေၾကာင့္ အကီႏိုၿပန္ထလာပါတယ္။အရာအားလံုးဟာ တခ်ိန္မွာ က်န္ခဲ့မယ့္ အရာေတြပါ။တံတားေအာက္က စမ္းေခ်ာင္းကေလးလို ၿဖတ္သြားတဲ့ အခါမွာ ေအးခ်မ္းသာယာမႈကိုေပးၿပီး ကိုယ္သြားရမဲ့ လမ္းေၾကာင္းဆီကို ဆက္လက္ထြက္ခြာလာရမွာပါ။အကီႏိုလဲေန စိတ္ဓာတ္က်ေနတဲ့ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ေဘးနားကေနေဖးကူမေပးက်တဲ့ အကီႏိုအေမနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကိုလဲ အရမ္းပဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေန႕သစ္ေတြရွိေနအံုးမွာပဲေလ။

ဘ၀၏အဖိုးတန္ေသာ အခ်ိန္ေလးမ်ား

စာမေရးတာလဲၾကာၿပီ လာၾကည့္ေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္း အားနာလာတာေရာ ေလာေလာလတ္လတ္
အကီႏိုေရးခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးလဲရွိလာတာေၾကာင့္ ဒီပိုစ္ေလးကိုေရးလိုက္တာပါ။ဒီရက္ပိုင္းအတြင္းမွာ အကီႏိုအလုပ္မွာ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုမအားပါ။တခါတေလေရးေနရင္းနဲ႔ ငါဘယ္သူလဲ ဘာလုပ္ေနလဲ စဥ္းစားမရေတာ့တဲ့ အထိေအာင္ထံုသြားပါတယ္။ အလုပ္အရမ္းမ်ားတယ္ဆိုလို႔ အရမ္းလဲ အထင္ေတြၾကီးမသြားပါနဲ႕ သာမာန္ထက္ပို ပူတတ္၊ပိုသိခ်င္တဲ့ ကိုယ့္စိတ္ေၾကာင့္ပဲ အလုပ္ၿပီးသြားလဲ သိခ်င္တာေလးေတြလိုက္လုပ္ရင္းနဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုန္သြားတာပါ။ အခုရက္ပိုင္း အလုပ္ေလးနဲနဲရွင္းသြားတဲ့ အခ်ိန္က်မွ ကိုzack ေပးထားတဲ့ ေမလ္းေေလးဖတ္ရင္းနဲ႔ ေမ့ထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးေတြကို သတိထားမိလာပါတယ္။ စာေလးကေတာ့ ရိုးရိုးေလးနဲ႔ရွင္းရွင္းေလးပါပဲ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အရာဆီကို သြားရင္းနဲ႔ လိုအပ္မယ္ထင္တဲ့ေနာက္ေတြဆီကိုလုိက္ရင္းနဲ႔
အခ်ိန္ေတြ ကုန္လြန္သြားတာကုိေၿပာထားတာပါ။ တကယ္ေတာ့လည္း စာေလးထဲကလိုပဲ အခ်ိန္ဆိုတာ အကီႏိုတို႔အတြက္ အလြန္ပဲတန္ဖိုးရွိပါတယ္။ ၿပန္မရႏိုင္တဲ့ အရာနဲ႔ အကီႏိုတို႕ၿဖဳန္းပစ္ေနတဲ့ အရာကေတာ့ အခ်ိန္ပါပဲ။ ရိုးရိုးေလးပဲ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ေတာင္ အကီႏိုမွာ အလုပ္မရွိတဲ့ အခ်ိန္မွာ အခ်ိန္ေတြဟာကုန္ခဲၿပီး အလုပ္ေတြမ်ားေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ရံုးဆင္းခ်ိန္အိမ္ၿပန္ခ်ိန္ကို ဘယ္လိုေရာက္သြားမွန္းမသိေအာင္ပါပဲ။အကီႏိုဘ၀မွာလည္း မလိုပဲၿဖဳန္းပစ္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိခဲ့ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဘာမဟုတ္တဲ ကိစၥေလးနဲ႔ စိတ္ေကာက္ၿပီး မေခၚတာ တႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ၾကာပါတယ ္(ေကာက္ၾကီးတာ)။ကိုယ္တကယ္ ၿပန္ေတြ႔ခ်င္ ၿပန္ေၿပာခ်င္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက အေ၀းကုိေရာက္ကုန္ၿပီ။ အကီႏိုေပၚေကာင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလးေတြကေတာ့ စိတ္ေကာက္ေၿပမွ ၿပန္ေခၚတာေတာင္ အရင္လိုေႏြးေထြးစြာၾကိဳဆိုေနတုန္းပါပဲ။
အေၾကာင္းၿပခ်က္ ၾကီးၾကီးမားမား မရွိခဲ့ရင္ အရာရာေပၚမွာ ခြင့္လြတ္လိုက္ပါ။ခြင့္လြတ္ခ်င္းဟာ အၿငိမ္းခ်မ္းဆံုးပါပဲ။ဒါေပမဲ့လဲ ခဏခဏေတာ့ မမွားေစနဲ႔ေပါ့။ မွားၿပီးမွ ခြင့္လြတ္ခိုင္းတာထက္ မမွားေအာင္ၾကိဳေနၾကည့္က်ပါ။ေနာက္ၿပီးေတာ့ အကီႏိုထင္တာကေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀မွာ ဘာၿဖစ္ခ်င္လဲ ဘာလိုခ်င္လဲဆိုတာကို မေမ့လိုက္ပါနဲ႔။ အကီႏို အရင္က အလုပ္တခုလုိခ်င္လို႔ ရရာေနရာမွာ ၀င္လုပ္ရင္းနဲ႔ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တဲ့ webအပိုင္းနဲ႔ ၂လေလာက္ေ၀းကြာခဲ့ရပါတယ္။ အခုေတာ့ ဘုရားသခင္ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာတဲ့ web အပိုင္းေလးဆီကိုၿပန္ေရာက္လာေသးလို႔ အကီႏို လမ္းေၾကာင္းလြဲမသြားေသးတာ။အခ်ိန္တိုင္း စကၠန္႔တိုင္းမွာ ကိုယ့္အတြက္ တန္ဖိုးရွိတာတဲ အခ်ိန္ေတြပါပဲ။ငယ္ငယ္က သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က အခုမွၿပန္ေတြ႔ၿပီး အကီႏိုကိုေၿပာတယ္ နင့္ကမာၻေလးကက်ဥ္းက်ဥ္းေလး ပါတဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္ အကီႏို ကမာၻေလးက က်ဥ္းက်ဥ္းေသးေသးေလးပါ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီကမာၻေလးထဲမွာပဲ အကီနိုေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ေနပါတယ္။ ညအိပ္ရာ၀င္ခါနီးလို႔ ငါဒီေန႕ အဖို႔ဘုရားသခင္မၾကိဳက္တာဘာလုပ္မိလဲ ငါ့အေမမၾကိဳက္တာ ဘာလုပ္မိလဲ ငါ့သူငယ္ခ်င္း ငါ့ပတ္၀န္းက်င္ စိတ္မခ်မ္းသာေအာင္ ဘာလုပ္မိလဲ
ေတြးၾကည့္လို႔ ဘာမွ မရွိခဲ့ရင္ အကီႏိုဖို႔ ေကာင္းေသာအိပ္စက္ခ်င္းပါပဲ။

CMS

အကီႏို သၾကၤန္တြင္းအိမ္မွာေနၿပီး စာအုပ္ေတြဖတ္မယ္ဆိုလို႕ အကီႏိုအကိုတစ္ေယာက္က စာအုပ္ေတြ အမ်ားၾကီးပဲေပးထားၿပီး သၾကၤန္တြင္းၿငိမ္ေဆး ေပးထားခဲ့ပါတယ္။ စာအုပ္ေတြအမ်ားၾကီးထဲက အကီႏိုၾကိဳက္ႏွစ္သက္ၿပီး အလုပ္အသစ္ေၾကာင့္ မလုပ္ရတာၾကာၿပီၿဖစ္တဲ့ CMS(Joomla)ကုိဖတိရင္းနဲ႕တေနရာထဲမွာ တစုတစည္းထဲေလးၿဖစ္ခ်င္တာရယ္ အကီႏိုကိုယ္တိုင္ၿပန္လည္လုပ္ၾကည့္လိုတာေၾကာင့္ ဒီစာအုပ္ကေလးကိုေရးလိုက္ပါတယ္။ ေရးေနတုန္းတန္းလန္း အမတေယာက္ကလည္း သၾကၤန္မလည္ပဲ စာလုပ္ေနတာ Joomla အေၾကာင္းအကီႏိုသိတယ္ဆိုလို႕ ဖုန္းဆက္ေမးေတာ့ စာဖတ္ၿပီးေရးေနတာထက္စာရင္တေယာက္ေယာကိကိုၿပန္ရွင္းၿပရတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးက ပိုနားလည္လြယ္တာမို႕ရွင္းၿပတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးပဲေရးလိုက္ပါတယ္။ေက်ာင္းတုန္းထဲက အကီႏိုကစာရွင္းၿပရတာ စာက်က္ရတာ အရမ္း၀ါသနာပါပါတယ္။စာေမးပြဲနီးလို႕ေတာ့ အကီႏိုနားမွာ လူအံုေနပါၿပီ။ တေယာက္ေယာက္ကို စာရွင္းၿပလိုက္တာ၊ တေယာက္ေယာက္ကရွင္းၿပလို႕ ရသြားတဲ့စာဟာ ဆရာမစာရွင္းၿပတာထက္စာရင္ အကီႏိုအတြက္ေတာ့ ပိုရပါတယ္။အကီႏိုက သူမ်ားေတြ စိတ္မပါတဲ့ က်က္စာကို တြက္စာထက္ပို စိတ္၀င္စားတယ္ ပိုလည္းက်က္ၿဖစ္တယ္။စာေလးေတြကို notesေလးေတြထုတ္ၿပီးက်က္မယ္ ၊ကိုယ္ရသြားလို႕ကေတာ့ ေဘးနားက သူငယ္ခ်င္းေတြကို မရရေအာင္္ ႏႈတ္တိုက္လုိက္ရွင္းၿပမယ္။ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္ရဲ႕ ထံုးစံကေတာ့ စာေတြကို စာေမးပြဲနီးမွ က်က္ထားတာအေကာင္းဆံုးပါပဲ။ဘာၿဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ စာေမးပြဲနီးမွ စာေတြဖ်က္ေပး က်က္ရမဲ့ အပိုင္းေတြေရြးေပးနဲ႔ အသင့္က်က္ရံုပါပဲ။သူမ်ားေတြ စာနည္းလို႕ေပ်ာ္ေနခ်ိန္မွာေတာ့ အကီႏိုတို႕ ငိုပြဲပဲ။ က်က္ထားတဲ့ စာေတြ အကုန္ပါသြားလို႕ပါပဲ။အဲဒီလိုကို စာက်က္တာကို ၀ါသနာပါတာ။တစံုတေယာက္က သင့္ရဲ႔ ၀ါသနာကဘာလဲလို႕ေမးရင္ စာဖတ္ၿခင္းလို႕ပဲ ၿပန္ေၿဖမိမွာပါ။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ မာမီေၾကာင့္ တာ၀န္၀တၱာရားအရ က်က္ရေပမဲ့ စာမဖတ္ရင္ မေနႏိုင္ေတာ့ေအာင္ ၀ါသနာပါခဲ့ပါတယ္။အခုေနာက္ပိုင္းလည္း သူမ်ားေရးထားတာေတြ ကိုလိုက္ဖတ္လိုက္လုပ္ရင္းနဲ႔ တၿဖည္းၿဖည္းလုပ္တတ္လာတာပါ။ စလုပ္ကာစေတာ့ သူမ်ားေရးထားတဲ့အတိုင္းၿဖစ္ေအာင္ လိုက္လုပ္ရင္းနဲ႔ ေနာက္တၿဖည္းၿဖည္း ဘာေၾကာင့္ၿဖစ္တာလဲ၊ဘာေၾကာင့္ မၿဖစ္တာလဲေတြကိုပါ စဥ္းစားတတ္လာၿပီ။ အခုေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ေရးၾကည့္ၿခင္းပါပဲ။ ဒီစာအုပ္ကေလးကေတာ့ အကီႏိုရဲ႕ ပထမဆံုးေရးသားတဲ့ စာအုပ္ေသးေသးေလးပါ။ လိုအပ္သည္မ်ားလည္းရွိ္ေနပါအံုးမယ္။ အတတ္ႏိုင္ဆံုးနားလည္ႏိုင္ေအာင္လည္း ရွင္းၿပထားပါတယ္။အကီႏိုကေတာ့ Theory အပိုင္းနဲ႕ Install လုပ္ပံုအပိုိင္းကို အေသးစိတ္ေရးေပးထားပါတယ္။Design ပိုင္းတို႕ Admin အပိုင္းတို႕ကေတာ့ ကိုယ္လုပ္ေဆာင္တဲ့ Website ေပၚမွာမူတည္ၿပီး ေၿပာင္းေရးရံုပါပဲ။အေၿခခံသေဘာတရားကေတာ့ အတူတူပါပဲ။ဒီေလာက္ထိေရးထားလို႕ အကီႏိုကဆရာၾကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ခုမွေလ့လာသင္ယူေနတုန္းပါပဲ။အကီႏိုသိထားသမွ်ကို ၿပန္လည္ေဖာ္ၿပေပးရံုပါ။စာအုပ္ကေလးရဲ႕လိပ္စာပါ
http://ifile.it/m3s2j1y

Challenging

စကားသားေလးက လွသေလာက္ အဓိပၸာယ္ၿပည့္၀လွတဲ့ Challenging ဆိုတဲ့ စကားလံုးေလးက အကီႏိုဘ၀မွာ ေတာ္ေတာ္ေလး အေရးပါတဲ့ စကားလံုးေလးပါ။
အကီႏိုဘ၀မွာ မၾကိဳးစားပဲ၊မယွဥ္ၿပိဳင္ပဲရလာတဲ့ အရာဆိုတာ မရွိပါဘူး။စိန္ေခၚမႈဆိုတာေတြရွိမွ အရည္အခ်င္းေတြလည္းတိုးတက္လာမွာ။ အကီႏိုကေတာ့ စိန္ေခၚမႈေတြကို သေဘာက်တယ္။ အကီႏိုဘ၀က စိန္ေခၚမႈေတြနဲ႔ပဲ တဆင့္ၿပီးတဆင့္တက္ခဲ့ရတယ္။ အခုရက္ပိုင္းမွာ အကီႏို အိ္ပ္ခ်ိန္၆နာရီၿပည့္ေအာင္ေတာင္မနည္း ၾကိဳးစားေနရတယ္။ အကီႏို အခု အလုပ္အသစ္မွာ languageအသစ္အတြက္ project အသစ္ကိုေရးေနရပါတယ္။ ေရးေနက်လူေတြအတြက္ အဆင္ေၿပေပမဲ့ အကီႏိုကေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ web သမားလို႕ ခံယူထားေတာ့window ေတြေရးရတာဟာ စိန္ေခၚမႈတခုပါပဲ။ ေနရာတေနရာရယ္၊ အေတြ႔အၾကံဳရယ္၊ပညာရယ္ေၾကာင့္ ဒီအလုပ္ကုိေရြးခဲ့ေပမဲ့ ဒီproject မွမေရးေပးႏိုင္ရင္ programming ေရးမေနနဲ႔ေတာ့လို႔ ေၿပာခံရတာေၾကာင့္ မရရေအာင္ေရးခဲ့ပါတယ္။ ၿပိဳင္ပြဲၿပီးေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ language တခုတတ္သြားတာ အၿမတ္ရသလို၊ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း confidant ရွိလာပါတယ္။
ေနာက္တခုကေတာ့ အလုပ္၀င္ေနရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းမွာလဲ paper ေခၚ ၿပီး စာအုပ္တင္ဖို႕လုပ္ရပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေက်ာင္းသြားရမဲ့ေန႔ေတြ အတြက္ မနက္ပိုင္းခြင့္ယူၿပီး
သူမ်ားနားတဲ့ လၿပည့္ေန႔နဲ႔၊တပ္မေတာ္ေန႔ေတာင္ အခ်ိန္ပုိဆင္းခဲ့ရတယ္။ ေက်ာင္းကိစၥကလည္း ေက်ာင္းသြားစရာမလိုေတာ့တဲ့ ေနရာေတြဆို ညေနပိုင္းအလုပ္ကၿပန္လာရင္တန္းသြား၊ အိမ္ၿပန္ေရာက္ရင္ စာအုပ္အတြက္ ၿပန္ၿပင္ဆိုတာေတြၿပင္ဆင္ရင္းနဲ႔ တခါတေလ ည၉နာရီအထိေတာင္ ဒီေန႕ အိမ္မွာ ဘာဟင္းခ်က္လဲေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး။ ဒီၾကားထဲ ၿပစ္ထားတဲ့ ကိုယ့္အိမ္ကေလးကို လာလည္ေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိအားနာတာေၾကာင့္ ၿပန္ၿပင္၊စာေတြဖတ္သင့္တာဖတ္နဲ႔ Connection က်ေနတဲ့ ၾကားက အားၾကိဳးမာန္တတ္ေရးခဲ့ပါတယ္။ အခု အကီႏို အိမ္ကေလးကို အကီႏိုကိုယ္တိုင္ ေက်ာ္ခြၿပီးၿပန္၀င္ေနရတာေၾကာင့္ အိမ္သစ္ကေလး တလံုးေဆာက္လိုက္ပါတယ္။ အိမ္အသစ္ကေလးကိုလဲ အိမ္ေဟာင္းကေလးလိုလာလည္တဲ့ သူေတြမ်ားေအာင္ ေသခ်ာၿပန္ၿပင္ဆင္ေနရပါတယ္။ အိမ္အသစ္ကေလးရဲ႕လိပ္စာကေတာ့ www.ahkeno.co.cc\blog ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီေလာက္မအားလက္တဲ့ၾကားက ႏွစ္တိုင္းခံလာရတဲ့ ဧပရယ္ဖူးကို ကိုယ္ကဦးေအာင္ အရူးလုပ္လိုက္ပါေသးတယ္။ ေက်ာင္းသြားခါနီး သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကို ဖုန္းေခၚ တစ္ေယာက္
တမ်ိဳးစီစၿပီး ဒီႏွစ္အတြက္ေတာ့ ကိုယ္ကိုအရူးလုပ္မဲ့သူမရွိေတာ့ပါဘူး။ေနာက္္ထပ္ေခၚစရာ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကေတာ့ ႏိုင္ငံၿခားေရာက္ေနလို႕ ဂ်ီေတာ့ကေနပဲ စေတာ့ သိပ္မယံုၾကပါဘူး။
မယံုေတာ့လဲ ဟဲဟဲ Alpril Fool ေပါ့။အကီႏို ၾကိဳက္တဲ့စာသားေလးတခုလိုေပ့ါ တက္ၾကြေအာင္ၿမင္ေနတဲ့ သူေတြမွာ ..လုပ္စရာ အလုပ္ေတြရွိတယ္။
ေမွ်ာ္လင့္ရမဲ့ အိမ္မက္ေတြရွိတယ္။ ခ်စ္ရမဲ့ ခ်စ္သူရွိတယ္။ေနာက္ဆံုးတခုကလြဲရင္ အကီႏိုေတာ္ေတာ္ၿပည့္စံုေနပါၿပီ။

အခ်စ္ၾကီးသူ

အကီႏို တေန႔ကဖတ္ရတဲ့ စာအုပ္ထဲမွာေရးသားထားတဲ့ စာသားေလးကို သေဘာက်တာနဲ႔ ဒီပိုစ္ေလးကိုေရးလိုက္တာပါ။ စာသားေလးကေတာ့ ခ်စ္ၾကီးသူတဲ့။မိန္းကေလးတေယာက္က
သူ႔ခ်စ္သူကို အခ်စ္အကုန္ခ်စ္ၿပရင္ တန္ဖိုးမ်ားက်မလားတဲ့။တကယ္ေတာ့ အခ်စ္မွာ တန္ဖိုးနည္းတာ၊မ်ားတာ တြက္ခ်က္လို႕မရပါဘူး။ တန္ဖိုးဆိုတာ တန္ဖိုးထားတတ္သူ
အေပၚမွာသာမူတည္ပါတယ္။အခ်စ္ေၾကာင့္ေတာ့ တန္ဖိုးမက်ေပမဲ့ အခ်စ္ခံယူသူရဲ႕ တန္းဖိုးထားမႈေပၚမွာသာမူတည္ပါတယ္။ဆရာမ စာသင္သလိုေပါ့ စာကို အတန္းသားအားလံုးကို တေၿပးညီေပးလိုက္ေပမဲ့ လက္ခံယူသူရဲ႕ လိုခ်င္မႈေပၚမွာ မူတည္ၿပီး စာေမးပြဲေအာင္တာ၊က်တာေတြဟာၿဖစ္လာတာပါ။အခ်စ္ဆိုတာလည္း တန္ဖိုးထားတတ္သူလက္ထဲေရာက္သြားတဲ့ အခါေပ်ာ္ရႊင္သာယာတဲ့ ခ်စ္ၿခင္းၿဖစ္ေပၚလာ သလို၊တန္းဖိုးမထားတတ္တဲ့သူလက္ထဲ ေရာက္သြားခဲ့ရင္ေတာ့ အသည္းကြဲၿခင္း ေတြၿဖစ္ေပၚလာပါတယ္။တကယ္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္ကို အလြန္အကြ်ံခ်စ္ၿခင္းဟာ အဲဒီလူရဲ႕ေလာင္းရိပ္ေအာက္ေရာက္သြားၿခင္းပါတယ္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရေရာ၊ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရေရာ လြမ္းမိုုးမႈခံလာရပါတယ္။ခ်စ္တတ္လြန္းသူတိုင္းရဲ႕ ႏွလံုးသားတိုင္းဟာ တေန႕မွာ ကြဲအပ္ရတတ္ပါတယ္။ တခုပဲကြာၿခားတာကေတာ့ ကိုယ့္ခ်စ္သူက ငဲ့ညာတတ္တဲ့ စာနာတတ္တဲ့သူဆိုရင္ေတာ့ ခံသာတာေပါ့။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ေရဆုန္ေၿမာေရာပဲ။ ့
မိန္းကေလးအမ်ားစုဟာ သဘာ၀အရေရာ၊ခံစားခ်က္အရေရာ ေယာက်ာၤသားမ်ားထက္ ပိုမိုႏုနယ္တဲ့အတြက္ ဘ၀ကိုေရစုန္ေမ်ာတတ္က်တယ္။ အကီႏိုၿဖစ္ခ်င္တာကေတာ့ ဘ၀မွာၿဖစ္ဖို႔ကံပါလာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ကိုယ့္ဘ၀ကို ေရဆုန္မေမ်ာေစခ်င္ပါဘူး။လဲက်တာဟာ အားငယ္စရာမဟုတ္ပါဘူး၊ ၿပန္ထႏိုင္တာဟာသာ ဘ၀ရဲ႕ အႏွစ္သာရပါ။ အကီႏိုတို႔ အသက္အရြယ္ေတြအရေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ ဘ၀တစ္ခုၿဖစ္ေပမဲ့ တကယ္ေတာ့အခ်စ္ဆိုတာ စိတ္ခံစားမႈပါပဲ။ အသည္းကြဲေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ လုပ္စရာ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ အိမ္သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တာပါပဲ။ ခံစားလာသမွ်၊နာက်င္လာသမွ် ကို အညစ္အေၾကးေတြကို တြန္းတိုက္တဲ့ေနရာမွာ အားထုတ္လိုက္ေတာ့ ေမာလာတဲ့အခါ အိမ္လည္းေၿပာင္ လူလည္းေနသာထိုင္သာရွိသြားတယ္လို႕ထင္ပါတယ္။ အကီႏို အိမ္ဆိုအၿမဲေတာက္ေၿပာင္ေနတာ အသည္းကြဲလို႕ေတာ့
မဟုတ္ပါဘူး အိမ္ရွင္းရတာ၀ါသနာပါလို႔ပါပဲ။အကီႏုိေၿပာခ်င္တာက လူတစ္ကိုခ်စ္သင့္သေလာက္ပဲခ်စ္ပါ။ကို္ယ့္ရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ၊အိမ္မက္၊ဘ၀အားလံုးကို ပံုမေပးပါနဲ႔။ၿဖစ္ခ်င္တာ ၿဖစ္မလာတဲ့အခါကိုယ္ပဲ လဲကြဲရမွာပါ။ လူတစ္ေယာက္ဆီမွာ သီးသန္႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊ အိမ္မက္ဆိုတာကေတာ့ရွိသင့္ပါတယ္။ ကိုယ့္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊ ရည္မွန္းခ်က္ကို ဘယ္သူတစ္ဦး တစ္ေယာက္ေၾကာင့္မွ အပ်က္စီးမခံပါနဲ႔။ အကီႏို သိပ္ၾကိဳက္တဲ့ စာသားေလးတခုက တန္ဖိုးရွိတဲ့ဘ၀ကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ရင္ တန္ဖိုးရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ၿဖစ္ရမယ္။ ဘယ္သူတရားပ်က္ပ်က္ ကိုယ္မပ်က္ပါနဲ႔ တခ်ိန္မွာေတာ့ သာယာတဲ့ ဘ၀တစ္ခုရလာမွာပါ။